De tweede golf; wat mag en kan er nu?

Het is geen nieuws dat corona ons nog steeds (of wederom) stevig in de greep heeft.

Ondanks alle maatregelen blijft dit venijnige virus ons om de oren slaan met maatregelen, (on)begrip en aanpassingen van onze levensstijl. Of je het nu eens of oneens bent met de ingrepen vanuit RIVM, we zullen ermee moeten leven. De slogan: “Alleen samen krijgen we corona onder controle” blijft voorlopig nog intact.

Het maakt onzeker en er gaat geen gesprek voorbij zonder corona te benoemen.

Toch vreemd, je kijkt naar buiten en dan lijkt alles zo normaal. Verraderlijk zelfs! De wereld wordt namelijk beheerst met een virus waar we weinig antwoorden van krijgen. Een sluipend monster. Al heb ik vertrouwen dat het beheerst gaat worden en teruggaat naar zijn kooi. Daar sluiten we het voorgoed op en kunnen we weer zingen, dansen, springen en bij elkaar zijn op festivals, met carnaval of andere privé gerelateerde feestjes en bijeenkomsten. Tot die tijd zullen we samen moeten zorgen voor een beheersbare omgeving. Ook tijdens uitvaarten.

 

Zeer regelmatig  krijgen wij de vraag wat de mogelijkheden zijn rondom een uitvaart dezer dagen. Tijdens de 1ste golf was het – hoe pijnlijk soms ook – heel duidelijk. Dertig personen aanwezig bij een afscheid. Het gevolg bleek dat veel nabestaanden kozen voor een uitvaart in besloten kring. Alleen met het gezin en/of zeer nauwe vrienden, kennissen of buren.

Prachtige uitvaarten hebben we mogen verzorgen. Juist door het kleine en intieme karakter van het afscheid. Mensen durven in een vertrouwde omgeving meer zichzelf te zijn.

Een rake opmerking kreeg ik van één van de nabestaanden. Zij vertelde mij dat ze de uitvaart nu voor haar eigen kring had samengesteld, niet voor de buitenwereld. “Nu heb ik me op mijzelf gericht en niet georganiseerd voor anderen.” Het klinkt wellicht wat kort door de bocht maar ik begreep haar helemaal. Ze had bewuster afscheid genomen omdat ze niet bezig was met andere mensen, met andere emoties.

 

Op dit moment zijn de regels een stuk onduidelijker en heerst er soms ook onbegrip.

Er is namelijk geen limiet gesteld aan het aantal mensen mits iedereen gezond is en bezoekers gaan zitten op gereserveerde plaatsen waarbij uiteraard altijd de 1,5 meter gehandhaafd moet worden. En daar zit nu juist de verwarring!

Want in een zaal waar normaal gesproken 100 mensen passen, kunnen er met de huidige maatregelen misschien maar 30 in. Natuurlijk heeft dat ook te maken met de ruimte zelf: hoe is deze ingericht? Om enkele voorbeelden te geven, in zaal Lisa van Saldersbron passen 175 mensen. Op dit moment kunnen we er echter maar 80 plaatsen. In bepaalde crematoria kunnen in plaats van 150 mensen nu maar 55 mensen zitten.

We zijn dus erg afhankelijk van de beschikbare ruimte, regels van de locatiehouder en het aantal personen. Door de huidige regelgeving kunnen we buiten meer mensen kwijt. In samenspraak met de plaatselijke overheid kunnen gelukkig uitzonderingen gemaakt worden, maar dan wel vaak mèt vergunning. Dat is een tijdrovend en kostbaar geheel maar we hebben het graag voor de nabestaanden over. Het verschil met de 1ste golf is dat we nu in het najaar zitten. Het weer is nu anders dan toen in het voorjaar de eerste warme zonnestraaltjes kwamen. Met een (verwarmde) tent valt ook daar een mouw aan te passen.

 

Ach ja mensen, in samenspraak met alle betrokken partijen kunnen er nog steeds heel mooie uitvaarten georganiseerd worden. Waar wij graag samen voor zorgen. Heb en hou begrip voor elkaar, de regelgeving en zoek samen naar mogelijkheden. Maar boven alles, blijf gezond lieve mensen.

Als we samen de schouders eronder zetten, krijgen we corona wellicht sneller onder controle dan het virus zelf denkt.

 

Bob

Share on facebook
Facebook
Share on linkedin
LinkedIn
Ook interessant:

Zolder opruimen

“Kom, we gaan de zolder eens opruimen.” Thuis werken, thuis studie, thuis zijn, binnenblijven…Hoe krijg je de tijd om? Velen van ons gaan de zolder